Een snelle tussendoor tip: als er op de laatste pagina van je Worddocument slechts een paar regels staan, dan kun je dat natuurlijk manueel aanpassen door de interlinie te regelen, maar er is ook een klein hulpmiddeltje ingebouwd in Word dat eigenlijk hetzelfde resultaat oplevert.

Vraag via de Officeknop > Afdrukken een afdrukvoorbeeld. Klik in de Ribbon op de knop Eén pagina verkleinen en bekijk je document opnieuw: de tekst wordt nu zodanig aangepast dat alles netjes past op één pagina minder dan voorheen.

]]> http://bonamie.wordpress.com/2008/07/07/tip-word-pagina-teveel-verkleinen/feed/ 0 gbonamie http://bonamie.wordpress.com/2008/07/05/visual-subst-driverletter-voor-folders/ http://bonamie.wordpress.com/2008/07/05/visual-subst-driverletter-voor-folders/#comments Sat, 05 Jul 2008 10:22:53 +0000 gbonamie http://flwiblogt.wordpress.com/?p=170 ]]>

Sommige programma’s zijn zodanig simpel dat je je eigenlijk afvraagt hoe het komt dat ze er nog niet eerder waren. Visual Subst is er zo eentje. Dit lichtgewicht programma is een GUI voor het Windows prompt commando subst en doet eigenlijk niets anders dan driverletters toekennen aan individuele mappen. Ideaal voor mappen die je vaak gebruikt: nu kun je ze een eigen letter toekennen zodat je ze nog sneller kunt bereiken.

De werking is heel eenvoudig: kies in het uitklapmenu een letter en voer in het tekstvak rechts onderaan een folderlocatie in. Dat kun je manueel doen of via de browseknop. Klik daarna op het groene plusteken naast de folderletter om de combinatie toe te voegen aan je systeem. De driverletters kun je naar eigen inzicht aanmaken, wissen en wijzigen. De virtuele schijven worden overigens bewaard in een INI-bestand, waardoor ze ook na een eventuele reboot beschikbaar blijven.

Stel, je hebt recent een Worddocument ontvangen waarin heel wat afbeeldingen staan die je welbruikbaar lijken. Omdat je de tekst niet zelf hebt geschreven is de kans ook klein dat je zelf de bronbestanden van de afbeeldingen hebt staan. Hoe geraak je dan toch nog op een snelle manier aan de jpg’s? Wel, er zijn een aantal scenario’s. Ten eerste kun je elke afbeelding afzonderlijk opslaan. Met wat geduld en een paar koffieplantages in je botten moet dat te doen zijn, maar misschien is dat toch niet de aangewezen optie. Scenario 2: mooi kijken in de ogen van de auteur, met je handen doe je maar iets kaleidoscopisch, maak ondertussen een spiraalachtig tjoerelgeluidje en probeer op die manier de auteur te hypnotiseren. Je kunt ook een afgeprint A4′tje met een zwartwitte spiraal voor zijn/haar ogen draaien -enkel voor de ervaren rotten natuurlijk. Het valt immers niet zo gemakkelijk te combineren met de kaleidoscopische handen. Affijn, hypnotiseren dus en simpelweg hem/haar opdragen alle afbeeldingen door te sturen. Het nadeel van deze methode is overduidelijk: je kunt de hypnose enkel uitvoeren in het bureau van het slachtoffer, of algemener in het lokaal waar diens computer zich bevindt; daar dient trouwens ook een internetverbinding aanwezig te zijn. Precies daardoor wordt het natuurlijk nodeloos complex. Gelukkig is er nog een derde, en véééél efficiëntere methode.

Het is eigenlijk heel simpel. Je krijgt zelfs de keuze tussen twee methodes:

De eerste bestaat erin dat je in Word je de tekst opslaat als webpagina -een HTML-bestand dus eigenlijk. Op de eerste afbeelding hieronder slaan we de pagina op onder de naam Tekst.html. Er wordt meteen ook een folder aangemaakt wordt met de naam Tekst_bestanden. Daarin worden alle afbeeldingen bewaard, zoals je kunt zien op de tweede afbeelding hieronder. Meer hoef je niet te doen! Is een afbeelding in Word herschaald, dan vind je in de folder zowel de originele afbeelding als de herschaalde versie. Nice!

Methode twee is enkel beschikbaar voor de gebruikers van Office 2007: sla het document eerst als .docx op (het native formaat van Word 2007 dus) en vervang de extensie van het document van .docx naar .zip. Met WinZip, WinRar of een andere compressiesoftware pak je het ZIP-bestand uit. In de map met uitgepakte bestanden vind je eveneens alle afbeeldingen.

Er is mij recent met enige schroom de vraag gesteld hoe je in Word 2007 de scheidingslijn kunt aanpassen die standaard gebruikt wordt bij voetnoten. Nou, de schroom hoeft helemaal niet, moet ik eerlijk bekennen: moeilijk is het niet, maar transparant is echt wel iets anders. Dit is hoe je best te werk gaat.

• Ik ga er ervan uit dat je het document in Afdrukweergave bekijkt zoals op deze afbeelding.

• Wijzig de weergave: onderaan selecteert u de Conceptweergave.

• In het menu Verwijzingen klik je op Tekst weergeven.

• Je word naar de voetnootruimte gebracht, waar dankzij de conceptweergave een uitklaplijst te zien krijgt met een aantal aantal opties; deze lijst krijg je overigens niet bij de afdrukweergave. Selecteer in de uitklaplijst Voetnootscheidingsteken.

• Je krijgt het standaard scheidingsteken te zien.

• Om de scheidingslijn aan te passen is het best dat je van nul begint. Selecteer daarom de huidige scheidingslijn en druk op de delete-toets. Dit geeft je een blank canvas.

• Nu heb je verschillende mogelijkheden.
  • Wil je een lijn over de volledige breedte van de pagina, klik dan in de groep Alinea op de Randen & arceringsknop en kies ofwel de preset Bovenrand, of open het dialoogscherm Randen en Arcering via Randen en arcering helemaal onderaan het menuutje. Maak uw eigen lijn aan: hierbij zul je waarschijnlijk vooral de dikte en/of kleur aanpassen.

• Wil je dat je scheidingslijn niet over de volledige pagina strekt en heb je liever controle over de lengte ervan, dan nog dien je op dezelfde knop Randen & Arcering te klikken. Alleen kies je nu voor de voorstelling Horizontale lijn. Dit voegt een lijnobject in en die kun je naar hartelust herschalen, centreren en dergelijke meer. Op de tweede afbeelding hieronder heb ik bij wijze van voorbeeld de scheidingslijn heel wat korter gemaakt en bovendien gecentreerd op de pagina.

• Selecteer opnieuw de afdrukweergave om te controleren of alles inderdaad naar je keuze is aangepast.

Als je in je voet-of koptekst enkel paginanummers wil invoeren, dan kun je dat natuurlijk via de menucommando’s doen, maar probeer misschien ook bij gelegenheid de volgende methode eens. Het zal je ongetwijfeld tijd en muisklikken besparen.

• Plaats de cursor waar je het paginanummer wil invoegen.
• Tik PAGE in.
• Dubbelklik op PAGE om het te selecteren.
• Druk nu de toetsencombinatie ctrl-F9 in. Hiermee wordt de selectie omgezet in een veld.

• Plaats de cursor in het veld en klik op F9 om het om te zetten naar het eigenlijke paginanummer. Wil je meteen alle velden in je document updaten, selecteer dan eerst de volledige tekst via ctrl-A en druk dan pas op F9.

Heb je al eens vette tekst vervangen via de methode die beschreven staat in de blogpost Opmaak zoeken en vervangen 1, dan zul je je waarschijnlijk geëergerd hebben aan het feit dat je eigenlijk drie keer hetzelfde traject moet afleggen. Nu is drie keer nog zo veel niet, maar ‘ear me out: dit is een echte timesaver!

In de tekstvakken naast Zoeken & Vervangen kun je zowaar ook de courante toetsencombinaties invoeren. Wil je overal vet door cursief veranderen bijvoorbeeld: plaats dan de cursor in het tekstvak Zoeken en druk de toetsencombinatie ctrl-B in. In het tekstvak eronder druk je ctrl-I in en twee keer ctrl-B (om de status Niet Vet te selecteren). De shortcuts werken immers als een soort togglebutton waarmee je de vette status aan en af kunt zetten.

Als het nu nog niet snel gaat, dan leer je best sneller typen -no offence

Stel, je hebt een document waarbij alle vette tekst vervangen moet worden door cursieve tekst: hoe ga je best te werk? Wel, het hangt er een beetje van af… Hier zijn een paar mogelijkheden.

Als de vette tekst door een opmaakstijl verzorgd wordt, dan is het vrij simpel: stijl aanpassen en wegwezen. Is de vette opmaak echter geregeld via de bijhorende knop in de werkbalk of de toetsencombinatie ctrl-B, dan zou je gewoon doorheen je document kunnen wandelen en alle vette tekst manueel kunnen omzetten naar cursieve tekst. Daar is op zich natuurlijk niets verkeerds mee. Alleen is het misschien enkel geschikt voor mensen met heel veel tijd en aanleg voor repetitieve handelingen.

Het goede nieuws is: het hoeft niet manueel te gebeuren, want ook al heb je geen opmaakstijl gebruikt, dan nog kun je je vette tekst vrij snel via een zoek- en vervangopdracht … ehm zoeken en vervangen. Ga daarbij als volgt te werk:

• Druk de toetsencombinatie ctrl-H in om het vervangscherm te voorschijn te halen.
• Plaats de cursor in het vak Zoeken en leg vervolgens dit traject af: (Meer) > Opmaak > Lettertype > Vet.
• Plaats daarna de cursor in het vak Vervangen en klik achtereenvolgens opnieuw op Opmaak >Lettertype > Cursief.
• Herhaal deze procedure nogmaals en kies deze keer voor Opmaak > Lettertype > Niet Vet. Vergeet je deze stap, dan wordt je vette tekst gewoon vervangen door vette cursieve tekst. Als alles goed is zie je opmaakcodes onder de respectievelijke tekstvakken staan.

• Klik naar keuze op Vervangen of Alles vervangen.

Hoe vaak gebeurt het niet dat je ellenlang op zoek bent naar dat ene mailtje van die ene persoon? Om een reconstructie te zien van de correspondentie tussen jezelf en iemand anders, moet je vaak in verschillende stappen werken: eerst doorzoek je je inbox, daarna je sent-items, of nog andere folders, waarbij je telkens sorteert op auteur. Niet zo heel efficiënt, toch? Probeer de volgende keer misschien dit eens:

• Ga naar je contactpersonen en open de fiche van de contactpersoon wiens emails je wil doorzoeken.
• Klik op de knop Activiteiten: Outlook doorzoekt nu naar keuze ofwel alles, ofwel enkel de agenda, emails, e.d. en brengt je een simpele lijst van alle Outlookitems waarbij die contactpersoon bij betrokken was.

Zoals je kunt zien op de afbeelding hierboven worden zowel mails als agenda-items vermeld in het zoekscherm. Alles is netjes sorteerbaar op folder -die ene mail vinden, gaat op deze manier misschien wel sneller, zeker als die zich niet in een onverwachte folder …

Filmpjes downloaden van Youtube, of andere flashgebaseerde sites, het is en blijft iets waar heel wat gebruikers naar op zoek zijn. In deze blog werden Zamzar & youconvertit behandeld; deze keer gaat het over Free Download Manager, een open source en dus gratis programma dat ook nog eens heel gebruiksvriendelijk is.

Free Download Manager heeft redelijk veel functies, zoals gezegd ook een heel gebruiksvriendelijke bediening en een Nederlandstalige interface. Met behulp van een wizard kun je de downloadinstellingen automatisch afstemmen op je type internetverbinding. Het volstaat om de URL in te voeren van het filmpje dat je wil sleuren en FDM doet de rest. Nuff said -of wacht, misschien dit nog: je kunt tot maximaal 20 downloads simultaan binnentrekken. Er zit ook een auto resume in, zodat onvolledige downloads bij een verbroken verbinding netjes worden verder gezet.

Als je dat wil, kun je ook community options activeren. Dat komt erop neer dat FDM bij elke download controleert of je download al dan niet door andere gebruikers als gevaarlijk is bestempeld. Ik heb dat nog niet zo vaak meegemaakt, maar dat komt natuurlijk omdat ik nu eenmaal een heel brave jongen ben

Met FDM kun je niet alleen flash videofilms downloaden van allerlei bekende videosites, je kunt ook meteen invoeren naar welk bestandsformaat de videofile moet geconverteerd worden. Daarbij heb je ook nog de mogelijkheid om een nieuwe resolutie in te voeren of een andere bitrate. Exotische formaten komen in deze lijst niet voor, maar de meest voorkomende zijn wel aanwezig: avi, wmv, mpeg, mp3, mp4, … maar geen quicktime!

Voor gozers die meteen hele websites willen downloaden is er ook een HTML Spintool waarbij je zelf de linkdiepte kunt bepalen. Het programma biedt nog wel meer moois, zoals bijvoorbeeld een uploadmanager om je gedownloade bestanden meteen te delen met anderen.

Is alles dan rozegeur en zo met FDM? Niet helemaal: torrent downloads zijn een klein beetje problematisch: FDM zal namelijk upload blijven genereren, al staan er helemaal geen actieve downloads in het overzicht, en dat is toch niet zo best voor je telemeter. Daarnaast kun je ook de bandbreedte die het programma aanslaat bij het downloaden enkel wijzigen via de ingebouwde modi (licht, medium en zwaar), maar kun je nergens exact invoeren hoeveel kbs de up- of download maximaal in beslag mag nemen. Desalniettemin is FDM toch de moeite waard om eens te bekijken, als je het mij vraagt.

Google biedt ontwikkkelaars de mogelijkheid om zelf mash-ups te maken, maar je moet er redelijk handig voor zijn. Ben je tamelijk a-technisch, dan is er sinds kort de Google Static Maps api. Daarmee knutsel je met weinig moeite en zonder programmeerwerk een adreskaartje in elkaar. Je kunt zo’n kaartje gebruiken op je (congres-)website, maar ook als bijlage in een e-mail, wanneer je mensen wil uitnodigen voor een afspraak op een bepaalde plaats. Heb je werkelijk twee linkerhanden en kom je er met de Google Static Maps api niet uit, dan is er een eenvoudige Wizard, waarmee werkelijk niets meer mis kan gaan.